Pies wykazuje dobrą orientację przy słabym świetle, a to dzięki zmysłowi dotyku. Odbierany całą powierzchnią skóry jest dużo silniej rozwinięty niż u człowieka. Dużą tu rolę spełniają włosy czuciowe, zwane wąsami lub wibrysami, umieszczone na kufie, nad oczami i pod dolną wargą. Dzięki nim, nawet w zupełnej ciemności, pies nie zderzy się z wystającymi przedmiotami. Wykazuje on też wrażliwość na każde dotknięcie, zwłaszcza miękkie, pieszczotliwe ludzkiej ręki. Pies reaguje też silnie na ból, aczkolwiek jest nań wytrzymały — zostało mu to po drapieżnych i ostro walczących o zdobyty pokarm przodkach.