Każdy pies myśliwski powinien umieć tropić zwierzynę. Jeden będzie to robił lepiej, inny gorzej, umiejętność tropienia zależna jest także od rasy psa.
Pewne rasy są wyjątkowo predysponowane do trzymania się tropu, o czym już była mowa. Odpowiedzmy sobie na pytanie: jakie dodatkowe cechy psychiczne i fizyczne powinien posiadać dobrze tropiący pies – co na to wpływa?

Przede wszystkim musi mieć doskonały nos, nie bez znaczenia jest też wzrost psa. Pies niższy będzie miał większą łatwość tropienia niż pies wysoki, któremu będzie sprawiało trudność niskie pochylenie głowy, szczególnie w ruchu. Łączy się to ze skłonnością do pracy dolnym, pół-górnym lub górnym wiatrem. Zasadniczo skłonności te zależne są od rasy, ale również i od cech indy widualnych psa. Psa pracującego dolnym wiatrem można poprzez ćwiczenia skłonić do pracy pólgórnym lub górnym wiatrem i odwrotnie.

Psy pracujące górnym wiatrem gorzej trzymają się tropów. Bardzo szybko idą po tropie, ścinając zakola śladu, i często go gubią. Po zgubieniu tropu mają większą lub mniejszą trudność w odnalezieniu go w zależności od cech wrodzonych i praktyki. Psy pracujące dolnym wiatrem doskonale trzymają się tropu, wypracowując nosem wszelkie zakola śladu, często dokładnie punktując trop nosem; pracują również wolniej. Bardzo ważna jest umiejętność odnajdowania tropu oraz styl i efektywność odnajdowania śladu. Stylowy i funkcjonalny sposób odnajdowania tropu polega na zrobieniu mniejszego lub większego koła w momencie jego zgubienia. Jest to najlepszy sposób na szybkie odnalezienie śladu. Pies, który biega w jedną lub drugą stronę, chaotycznie cofa się lub wybiega naprzód, będzie miał duże trudności w odnalezieniu tropu, bo brak mu tej „iskry”, którą nazywamy zdolnością trzymania się tropu. Takiego psa trzeba mozolnie uczyć tej umiejętności.
Zreasumujmy metody rozwijania umiejętności tropienia:

  • rozwijanie umiejętności tropienia u szczeniaka przez stosowanie włóczek kawałkiem mięsa w mieszkaniu i w terenie,
  • 4-5 miesiąc życia psa – nauka tropienia (zapoznawanie psa) po gorących tropach zwierzyny w terenie – na otoku,
  • 5-6 miesiąc życia-odnajdowanie wychowawcy po jego śladach, włóczki i odnajdowanie sztucznego aportu,
  • powyżej 6 miesiąca życia – nauka zguby,
  • tropienie na gorących tropach zwierzyny – na otoku,
  • tropienie na sztucznie sfarbowanych tropach – na otoku,
  • tropienie na naturalnie sfarbowanych tropach – na otoku,
  • tropienie na naturalnie sfarbowanych tropach – bez otoku.
  • Po przeprowadzeniu tych ćwiczeń pies powinien bezbłędnie tropić.