Pies jest węchowcem, a więc głównym zmysłem, przez który odbiera zewnętrzny świat, jest węch. Dlatego przyprowadzamy do domu nowo nabytego szczeniaka z kawałkiem materiału z kojca, aby odbierany stąd zapach matczyny ułatwił mu adaptację do nowego środowiska. Węchem pies odnajduje swego pana w większej grupie ludzi, węchem wyczuwa niebezpieczeństwo. Tę zdolność wykorzystuje człowiek uczyniwszy psa towarzyszem łowów, a także w służbie śledczej. Nie powinno nas dziwić, jeśli w czasie naszej nieobecności pies kładzie się na odzieży pana lub w pobliżu przedmiotu, przesiąkniętego jego zapachem. U naszych domowych psów warto jednak ten zmysł ćwiczyć,
polecając szukania przedmiotów. Stopień wrażliwości węchowej zależy też od warunków zewnętrznych. Im po-wietrze jest bardziej suche i gorące, tym węch psa gorzej pracuje. Zdolności węchowe obniża też nieżyt błony śluzowej nosa, wyczerpanie nerwowe lub zmęczenie. Utratę wzroku pies może zrekompensować węchem, natomiast po utracie węchu jest bezradny.