York Pies

Pies wszystko rasach psów

Zdecydowanie się na szczenięta

Dostarcza radości, ale powinno być poważnie przemyślane. Nie będzie to intratne finansowo, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę pracę, kłopoty oraz koszt żywienia i opłat lekarskich.
Nieodpowiedzialni hodowcy decydują się na zbyt wiele nie chcianych szczeniąt. Musimy mieć pewność, że nasze będziemy mogli sprzedać za „odpowiednią” sumę, zanim zabierzemy sukę do samca. Moralnie niesłuszne jest liczenie na to, że sprzedając szczenięta tanio łatwo się ich pozbędziemy. Zwiększamy tylko liczbę nie chcianych psów, które wciąż zapełniają schroniska dla zwierząt.
Hodowla ze słabego materiału nie przynosi nikomu nic dobrego. Potomstwo może być tak słabowite, że trzeba je będzie uśpić z powodu wad rozwojwych odziedziczonych po rodzicach. Istnieje pogląd, że wykorzystanie słabszego materiału rodzicielskiego utrzymuje różnorodność w rasie i szerszy „bank genów”, ale daje to tylko więcej nie chcianych psów.

Dojrzałość hodowlana suki
Ciąża i poród powodują duże zmiany fizjologiczne w organizmie suki i powinna być ona w pełni dojrzała. Wzrost kości młodej suki zostaje zakończony w wieku 10-12 miesięcy, a u większych ras rozwój mięśni kończy się jeszcze później. Najlepiej, aby suka miała jedną normalną „ruję” zanim zdecydujemy się na szczenięta – większe są wtedy szanse na dorodne, zdrowe młode. Samice psów w naturze parzą się przy pierwszej rui. Zwykle zachodzą w ciążę, a jej częstym wynikiem są szczenięta, które umierają, ponieważ suka nie jest wystarczająco silna, aby je wychować.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized
  • Choroba ta charakteryzuje się zapaleniem wątroby, układu oddechowego oraz nerwowego i jest szeroko rozpowszechniona. Atakuje zwierzęta w każdym wieku, a zwłaszcza młode. Nosicielami tego wirusa jest około 50% psów.

    Źródłem zakażenia jest mocz i kał zwierząt chorych lub nosicieli. Zakażenie następuje poprzez przewód po-karmowy, rzadziej przez układ oddechowy.
    Okres inkubacji wynosi około 3-9 dni, objawia się kilkudniowym wzrostem temperatury do ponad 40 C, a po kolejnych kilku dniach następuje jej spadek.

    Wirus wywołuje różne postacie tej choroby, jak i przebieg jej może być rozmaity. Najczęściej występuje pod dwiema postaciami:
    Postać wątrobową charakteryzują wymioty i biegunki, bolesność wątroby i pęcherzyka żółciowego przy dotyku. Ponadto dołącza się zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki, powiększenie i zaczerwienienie migdał-ków oraz zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego. Zwierzęta są osowiałe i nie mają apetytu. Choroba ma zwykle ciężki przebieg.
    Postać oddechową, oprócz gorączki i apatii, charakteryzuje najpierw śluzowy, następnie ropny wyciek z nosa. Pojawiają się ogniska zapalne w płucach, przyspieszony oddech i kaszel. Występują również objawy uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.
    Leczenie daje pozytywne rezultaty tylko wtedy, gdy jest prowadzone przez lekarza weterynarii. Można zapobiegać tej chorobie przez stosowanie szczepionki ochronnej.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized
  • Skłonność do wody

    Cecha ta jest zróżnicowana przede wszystkim w zależności od rasy. Niektóre rasy wyżłów cechuje duża „radość wody”, inne przejawiają niechęć do wody. Można tu wprowadzić pewną prawidłowość. Otóż wszystkie wyżły o sierści szorstkowłosej lub długiej bardzo chętnie pracują w wodzie, natomiast krótkowłose mają opory. Jest to zrozumiałe, ponieważ psy krótkowłose marzną w naszych zimnych wodach, jak również bardziej są narażone na skaleczenia ostrymi szuwarami wodnymi. Również obfita szata powoduje szybsze przegrzanie organizmu i w związku z tym taki pies odczuwa chęć ochłodzenia się w wodzie. Inne rasy na ogól nie lubią pracy w wodzie, ale i w takiej regule są oczywiście wyjątki.
    Wszystkie wymienione zalety psa myśliwskiego wymagają rozwijania oraz doskonalenia. Metody postępowania mogą być różne, zależnie od typu psa i stopnia posiadanych cech wrodzonych.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized
  • MAŁY MUNSTERLANDER

    Mały munsterlander to silny pies o szlachetnej linii. Zbliżony do płochacza jest jednak wyżłem legawcem ułożonym do wystawiania zwierzyny, głównie lotnej i aportowania zestrzelonej. Ten najmniejszy wyżeł z wrodzonym instynktem do stójki doskonale pracuje również na tropie i w wodzie. Dzięki swej wszechstronności budzi coraz większe zainteresowanie w kołach łowieckich. Używany głównie do pracy w lesie, wykazuje dużą wytrzymałość i czujność. Jest cięty na drapieżniki, szybki i łatwy w szkoleniu. Polecenia wykonuje chętnie i z dużym zapałem. Potrafi być dobrym przyjacielem całej rodziny i wzorowym stróżem. Jest miły, inteligentny, bardzo przywiązany i wierny. Jego wzrost w kłębie: 50-55 cm.

  • 0 Comments
  • Filed under: Uncategorized