York Pies

Pies wszystko rasach psów

Archive for the ‘psy’ Category

Utrzymanie legowiska psa w czystości

Na wstępie chcemy Państwa poinformować, że utrzymanie czystości legowiska psa nie jest prostą sprawą jednak nie możemy jej nigdy zaniedbać.  W specjalnie wydzielonym miejscu, gdzie najczęściej przebywa nasz pies nigdy nie powinno zabraknąć legowiska, ani tym bardziej miski z karmą oraz poidełka.  Niestety nawet dobrze dobrane posłanie dla psa nie oprze się różnego rodzaju zabrudzeniom. Po pierwsze bardzo częstą sytuacją jest rozlanie wody z miski stojącej nieopodal legowiska przez co nasiąka ono i gnije od środka. Większość pupili lubi również podjadać na swoim posłaniu – część pokarmu (najczęściej jest to sucha karma) podostaje na legowisku gdzie po dłuższym okresie również zaczyna brzydko pachnieć.  Dlatego decydując się na zakup dobrego legowiska powinniśmy zwrócić uwagę, czy istnieje możliwość wyprania go w pralce. Fantastycznie jest jeżeli całe legowisko dla psa można wyprać w pralce i nic z nim się nie dzieje, jednak do tego podczas produkcji legowiska są potrzebne specjalne kulki silikonowe lub owata – jednak bardzo mała ilość producentów legowisk ją stosuje.

Do nielicznych zaliczyć można polską markę York Design, która od kilku lat zachwyca nas swoimi innowacyjnymi pomysłami legowisk. W swojej ofercie posiadają około 300 wzorów legowisk produkowanych ze szczególnym uwzględnieniem każdej z ras psów.  Z pewnością znajdą Państwo coś ciekawego dla swojego psa.  Zainteresowanych odsyłamy do sklepu internetowego www.york-shop.pl

  • 0 Comments
  • Filed under: psy
  • Postępowanie przy kryciu psów

    W ustalony dzień zabieramy sukę do psa. Większość suk jest agresywna u siebie w domu, a w tej sytuacji to pies powinien być stanowczy.
    Jeśli można, pozwalamy zwierzętom na swobodną zabawę. To pozwoli suce przyzwyczaić się do nowo poznanego psa. Psy bardziej agresywnych ras mogą być trudne w tej sytuacji. Podczas krycia zazwyczaj mocno trzymamy sukę, aby w razie agresywnego zachowania nie zrobiła krzywdy psu.

    Etap 1: Gdy suka jest gotowa – stoi spokojnie i trzyma ogon odchylony na jedną stronę. Pies wspina się na sukę i następuje pierwsza część ejakulacji. Część prącia (żołądź) psa nabrzmiewa, utrzymując go w pochwie suki, więc zwierzęta są połączone.

    Etap 2: Więź Po około 1 minucie, pies zsuwa się i ustawia tyłem do zadu suki (są wciąż złączeni). Trwa to na ogół około 20 minut i kończy się rozczepieniem zwierząt. Nie trzeba się denerwować, to zupełnie naturalne, chociaż nie jest konieczne dla zapłodnienia i często nie występuje.
    Mimo że dozór na tym etapie jest na ogół zbędny i sytuacja nie usposabia do pogawędki z właścicielem psa, trzeba zostać z psami i lepiej jest delikatnie przytrzymać je za obroże, żeby szczególnie nerwowa suka, szarpiąc się, nie uszkodziła narządów psa lub swoich własnych . Z tego samego powodu nie należy siłą rozdzielać psów.

  • 0 Comments
  • Filed under: psy
  • Leptospiroza

    Istnieje wiele gatunków leptospirozy. Producenci szczepionek starają się, by zawierały one najważniejsze gatunki bakterii, wywołujących tę chorobę. Wiele z nich występuje w wodzie, zwłaszcza w wodzie stojącej, stąd bardziej narażone są psy, które często mają z wodą kontakt (psy myśliwskie). Pierwszym objawem leptospirozy bywa osłabienie nadgarstków. Wyraźnie widać, że pies ma większe trudności niż zwykle z pokonywaniem stopni. Potem pojawia się ogólne wyczerpanie; oczy, jak przy nosówce, czerwienieją. Jest bardzo źle, jeżeli dochodzi do biegunki i wymiotów. Zażółcenie oczu i błon śluzowych jest cechą bardzo ciężkiego przebiegu leptospirozy. Choroba ta przebiega zawsze razem z zapaleniem nerek. Świadczy o nim obecność białka w moczu.

    Naturalnie już przy pierwszych objawach choroby powinieneś zgłosić się do weterynarza (tym bardziej że niektóre z wywołujących leptospirozę bakterii są groźne i dla człowieka), który oceni szanse na wyleczenie psa.

  • 0 Comments
  • Filed under: psy
  • Ciętość wobec drapieżników

    Jest to cecha wrodzona, dziedziczna, ale również zróżnicowana w rasach. Wyżły na ogół nie przejawiają zbytniej ciętości wobec drapieżników, w przeciwieństwie do terierów czy jamników, które są wyjątkowo cięte. Wyżły angielskie w ogóle nie przejawiają chęci ataku na drapieżnika. Natomiast wyżły kontynentalne – weimarski, szorstkowłosy
    niemiecki i czeski fousek – chętnie i z pasją atakują. Bardzo dużo zależy od właściwego szkolenia psa już od wieku młodzieńczego.

    U szczeniaków ciętość przejawia się gonieniem i oszczekiwaniem kota. Trzeba więc takiego szczeniaka zachęcać i chwalić, zważając jednak, by nie nastąpiło spotkanie nos w nos. W takich sytuacjach kot jest niebezpieczny. Na ogół atakowany kot chroni się na drzewo, wówczas nie przeszkadzajmy psu oszczekiwać go, a raczej zachęcajmy do tego. Ciętość powinna przejawiać się odwagą i nieustępliwością w atakowaniu. Starsze psy powinny już zdecydowanie atakować kota, jak również muszą być nieustępliwe w swojej postawie wobec innych psów. Teriery mają niezwykłą, wrodzoną umiejętność błyskawicznego zdławienia kota, mimo że kot w swoim działaniu jest równie szybki. Wyżły nie są tak precyzyjne i szybkie, nieraz w starciu obrywają po pysku. Szczególnie niebezpieczny jest atak kota na oczy psa. Najlepiej jeżeli walka z kotem odbywa się przy udziale starszego, doświadczonego psa.

    Na ogół już po pierwszymbezpośrednimstarciuzkotem będziemy mogli przekonać się, czy nasz pies będzie ostry i odważny wobec drapieżników. W krótkiej błyskawicznej walce pies może odnieść j akieś bolesne zadrapanie pyska czy nosa; jeżeli to go nie zniechęci, aprzeciwnie, wzbudzi w nim jeszcze większą pasję i zaciętość, to na pewno i wobec innych drapieżników wykaże odwagę i ostrość. Żeby natomiast nie dopuścić do zniechęcenia psa, należy rozważnie postępować ze szczeniakiem w jego pierwszych kontaktach z kotem. Koty reprezentują jedną z grup drapieżników i jako takie są naturalnym wrogiem psów. W Polsce spotyka się bardzo wiele kotów na wpół zdziczałych, poluj ącyeh w polu i w lesie na drobną zwierzynę. W głębi lasu można spotkać koty całkowicie zdziczałe, zaczajone na drzewach i polujące z nich, podobnie jak to robią żbiki. Mając 8 lat zostałem dotkliwie pogryziony w lesie przez takiego zdziczałego kota, do dzisiejszego dnia mam blizny na ręce, gdyż moje ramię zostało poszarpane w błyskawicznym ataku. W lasach spotkać można również krzyżówkę żbika z kotem domowym. Tak więc polując pies zawsze może natknąć sięnakota. Kotyjako szkodniki podlegają odstrzałowi wpolu i w lesie.
    W lesie kot jest dla psa praktycznie nieosiągalny, gdyż chroni się na drzewo, ale pies powinien oszczekiwaniem oznajmić jego obecność. Natomiast w polu, gdzie nie ma drzew, pies ma szansę na dojście i zdławięnie kota. Może to jednak być niebezpieczne dla myśliwego, gdyż kot w panicznym strachu dąży w ucieczce do jakiegoś drzewa, by móc się schronie. Ponieważ wokół nie ma drzew, a jedynym wysokim punktem jest myśliwy, skacze więc na niego, na głowę, wczepiając się pazurami, i może bardzo dotkliwie poranić twarz czy oczy, bo nie jest łatwo takiego zwierzaka zrzucić z siebie.

    Pies, który odbył praktykę w walce z kotami, będzie ostry i odważny wobec innych drapieżników, takich jak lisy, wszystkie zwierzęta z rodziny łasicowatych, kuny, borsuki itp.
    Rasy używane do polowań na dziki mają wrodzoną, wysoce rozwiniętą ostrość i odwagę w atakowaniu wszystkich drapieżników. Niezależnie od cech wrodzonych, myśliwy powinien ustawicznie doskonalić ciętość psa na drapieżniki. Pies powinien zdławione lub ustrzelone drapieżniki przynosić do myśliwego – aportować.

  • 0 Comments
  • Filed under: psy
  • Pasja myśliwska psa

    Dla jasności zsumujmy i skonkretyzujmy teraz elementy pasji myśliwskiej psa oraz wylrwałość w poszukiwaniu zwierzyny:

    • pasja jest cechą psychiczną, z którą pies się rodzi, można ją częściowo rozwinąć poprzez odpowiednie szkolenie,
    • pasja niejako zmusza psa do treningu szybkości i wytrzymałości,
    • poprzez trening fizyczny pies wyrabia sobie klatkę piersiową, płuca, serce, nabiera płynności i elastyczności ruchu, wzmacnia kościec i mięśnie,
    • nienaganna, harmonijna budowa anatomiczna sprzyja bezbłędnej mechanice ruchu, a więc szybkości i wytrzymałości,

    wytrwałość w poszukiwaniu zwierzyny jest pochodną pasji, a więc należy zaliczyć ją do cech wrodzonych.

  • 0 Comments
  • Filed under: psy
  • Zmysły psa

    Pies jest zwierzęciem stadnym i potomkiem dzikich, mięsożernych zwierząt. Rozwinęły się u niego zmysły w inny sposób, niż u człowieka. Chcąc psa odpowiednio wychować należy przestawić się na jego sposób myślenia; można wtedy przewidzieć jego reakcje i nie będą nas one dziwić.

    Zastanówmy się przede wszystkim, czy pies myśli. Nasze wątpliwości rozstrzyga Encyklopedia Popularna PWN, wyd. 2, Warszawa 1982. Na str. 497 znajduje się hasło — Myślenie obrazowo-ruchowe: „myślenie dokonujące się w bezpośrednim działaniu, wyłącznie na podstawie spostrzeżeń, przypomnień i operacji ruchowych na konkretnych przedmiotach; występuje u zwierząt i dzieci”!!! Dowód ten przytaczam tej, na szczęście, niewielkiej już grupie niedowiarków, która sądzi, że pies kieruje się wyłącznie odruchami warunkowymi.

  • 0 Comments
  • Filed under: psy