To się dzieje bardzo szybko: pisk opon, głuche uderzenie, skowyt i pies toczy się bezwładnie po ulicy albo wylatuje na parę metrów w powietrze. Niezależnie od tego, jak bardzo nie ma się siły spojrzeć, niezależnie od tego, że samemu też pozostaje się pod wpływem szoku, działać trzeba szybko i zdecydowanie.

Po pierwsze, trzeba psa natychmiast wziąć na smycz, nieważne, czy leży, czy stoi cały roztrzęsiony. W razie czego, jeżeli smyczy nie ma pod ręką, trzeba go przynajmniej trzymać za obrożę, jednak zachowując ostrożność — pies jest pod wpływem szoku i może ugryźć nawet właściciela. Najlepiej wychowane i najbardziej posłuszne zwierzę może po wypadku próbować uciec, stąd konieczność zapięcia smyczy. Nawet, gdy pies leży jak martwy, trzeba go trzymać — potrafi nagłe zerwać się na nogi i uciec w siną dal.

Jeżeli pies jest nieprzytomny, należy jak najszybciej wyciągnąć mu język na wierzch, by nie dostał się do krtani i nie spowodował uduszenia zwierzęcia.

Kolejną chorobą zakaźną, przeciwko której, niestety, nie ma szczepionki jest choroba Aujeszky’ego, inaczej nazywana pseudowścieklizną. Wirusy tej choroby pojawiają się w surowym mięsie wieprzowym lub są przenoszone przez chore szczury. Zarażone psy są apatyczne, nie mają apetytu, często pojawia się u nich przymus lizania się, drapania i gryzienia. Śmierć następuje po trzech dniach; najczęściej poprzedzają ją skurcze i paraliż. Jedyną profilaktyką jest nie podawanie psom surowej wieprzowiny.

Czy wywarły na Tobie wrażenie opisy tych zakaźnych chorób? Tak? No to maszeruj do weterynarza, by Twój, w porę zaszczepiony pies, miał szansę ich uniknąć!

Ostatnimi czasy dość często psy chorują na parwowirozę. Choroba ta jest bezwzględna dla szczeniąt, które bardzo szybko umierają z powodu odwodnienia i czasem zapalenia mięśnia sercowego. Starsze zwierzęta początkowo silnie wymiotują, potem mają krwawą biegunkę. Chore psy są apatyczne i nie chcą nic jeść. Natychmiast do weterynarza! Nawet fachowa pomoc niewiele pomoże, jeżeli choroba zdążyła poczynić nieodwracalne szkody.
Podobny przebieg ma koronawiroza, która dotąd nie dawała o sobie znać, a teraz spotyka się ją coraz częściej. Przeciwko niej także można psy szczepić.

Wścieklizna jest straszliwą chorobą, atakującą zarówno zwierzęta, jak i ludzi. Decydujące o zakażeniu jest dostanie się zawierającej wirus śliny do krwi. Pierwsze objawy występują tydzień do kilku miesięcy po bójce z zarażonym wścieklizną zwierzęciem. Symptomy nie są, niestety, zbyt wyraźne. Rzadko spotyka się dzisiaj szalejące zwierzęta, ogarnięte niepokojem. Najczęściej chore stworzenia zachowują się początkowo spokojnie, potem dochodzi do paraliżu zaczynającego się od żuchwy, później do ślino toku i zmiany głosu.

Pamiętaj: przy najlżejszym podejrzeniu o wściekliznę natychmiast zawiadom lekarza weterynarii. Wścieklizna jest chorobą naprawdę szalenie niebezpieczną i nieuleczalną.

Istnieje wiele gatunków leptospirozy. Producenci szczepionek starają się, by zawierały one najważniejsze gatunki bakterii, wywołujących tę chorobę. Wiele z nich występuje w wodzie, zwłaszcza w wodzie stojącej, stąd bardziej narażone są psy, które często mają z wodą kontakt (psy myśliwskie). Pierwszym objawem leptospirozy bywa osłabienie nadgarstków. Wyraźnie widać, że pies ma większe trudności niż zwykle z pokonywaniem stopni. Potem pojawia się ogólne wyczerpanie; oczy, jak przy nosówce, czerwienieją. Jest bardzo źle, jeżeli dochodzi do biegunki i wymiotów. Zażółcenie oczu i błon śluzowych jest cechą bardzo ciężkiego przebiegu leptospirozy. Choroba ta przebiega zawsze razem z zapaleniem nerek. Świadczy o nim obecność białka w moczu.

Naturalnie już przy pierwszych objawach choroby powinieneś zgłosić się do weterynarza (tym bardziej że niektóre z wywołujących leptospirozę bakterii są groźne i dla człowieka), który oceni szanse na wyleczenie psa.