York Pies

Pies wszystko rasach psów

Utrzymanie legowiska psa w czystości

Na wstępie chcemy Państwa poinformować, że utrzymanie czystości legowiska psa nie jest prostą sprawą jednak nie możemy jej nigdy zaniedbać.  W specjalnie wydzielonym miejscu, gdzie najczęściej przebywa nasz pies nigdy nie powinno zabraknąć legowiska, ani tym bardziej miski z karmą oraz poidełka.  Niestety nawet dobrze dobrane posłanie dla psa nie oprze się różnego rodzaju zabrudzeniom. Po pierwsze bardzo częstą sytuacją jest rozlanie wody z miski stojącej nieopodal legowiska przez co nasiąka ono i gnije od środka. Większość pupili lubi również podjadać na swoim posłaniu – część pokarmu (najczęściej jest to sucha karma) podostaje na legowisku gdzie po dłuższym okresie również zaczyna brzydko pachnieć.  Dlatego decydując się na zakup dobrego legowiska powinniśmy zwrócić uwagę, czy istnieje możliwość wyprania go w pralce. Fantastycznie jest jeżeli całe legowisko dla psa można wyprać w pralce i nic z nim się nie dzieje, jednak do tego podczas produkcji legowiska są potrzebne specjalne kulki silikonowe lub owata – jednak bardzo mała ilość producentów legowisk ją stosuje.

Do nielicznych zaliczyć można polską markę York Design, która od kilku lat zachwyca nas swoimi innowacyjnymi pomysłami legowisk. W swojej ofercie posiadają około 300 wzorów legowisk produkowanych ze szczególnym uwzględnieniem każdej z ras psów.  Z pewnością znajdą Państwo coś ciekawego dla swojego psa.  Zainteresowanych odsyłamy do sklepu internetowego www.york-shop.pl

Postępowanie przy kryciu psów

W ustalony dzień zabieramy sukę do psa. Większość suk jest agresywna u siebie w domu, a w tej sytuacji to pies powinien być stanowczy.
Jeśli można, pozwalamy zwierzętom na swobodną zabawę. To pozwoli suce przyzwyczaić się do nowo poznanego psa. Psy bardziej agresywnych ras mogą być trudne w tej sytuacji. Podczas krycia zazwyczaj mocno trzymamy sukę, aby w razie agresywnego zachowania nie zrobiła krzywdy psu.

Etap 1: Gdy suka jest gotowa – stoi spokojnie i trzyma ogon odchylony na jedną stronę. Pies wspina się na sukę i następuje pierwsza część ejakulacji. Część prącia (żołądź) psa nabrzmiewa, utrzymując go w pochwie suki, więc zwierzęta są połączone.

Etap 2: Więź Po około 1 minucie, pies zsuwa się i ustawia tyłem do zadu suki (są wciąż złączeni). Trwa to na ogół około 20 minut i kończy się rozczepieniem zwierząt. Nie trzeba się denerwować, to zupełnie naturalne, chociaż nie jest konieczne dla zapłodnienia i często nie występuje.
Mimo że dozór na tym etapie jest na ogół zbędny i sytuacja nie usposabia do pogawędki z właścicielem psa, trzeba zostać z psami i lepiej jest delikatnie przytrzymać je za obroże, żeby szczególnie nerwowa suka, szarpiąc się, nie uszkodziła narządów psa lub swoich własnych . Z tego samego powodu nie należy siłą rozdzielać psów.

Kojarzenie psów

Niektórzy hodowcy twierdzą, że najlepszym okresem do kojarzenia jest 10 dni po pojawieniu się wydzieliny (proestrus), inni wolą 12 dni. Korzystnym kompromisem jest podwójne krycie – albo 10 i 12 dnia, albo 11 i 13 dnia. Zdarzają się też suki, które należy kojarzyć już w 9 lub przeciwnie w 18 dniu.
Jeśli suka nie ma zewnętrznych objawów rui, lekarz może pobrać wymaz z jej pochwy, aby ocenić fazę cyklu i pomóc w ustaleniu odpowiedniego czasu kojarzenia. Jest to kosztowne i hodowcy decydują się na badanie po kilku nieudanych kojarzeniach.
Pies hodowlany
Większość psów hodowlanych przechodzi „inicjację” w wieku około 10 miesięcy, najlepiej z doświadczoną suką. Użycie nie wypróbowanego psa (nawet wystawowego) z suką-dziewicą może być trudne i zdenerwować oba psy, więc jeśli ma to być pierwsza ciąża naszej suki, szukajmy doświadczonego psa hodowlanego.

Przypadkowe pokrycie

Psy parzą się instynktownie i chętnie, więc przypadkowe pokrycia zdarzają się dosyć często, szczególnie gdy właściciele nie pilnują suki w czasie rui. Sukom można dawać środki antykoncepcyjne, ale większość lekarzy poradzi nam chirurgiczną sterylizację, jeśli nie planujemy hodowli, niż długotrwałe podawanie leków.
Jeśli wiemy, że suka się parzyła, a nie chcemy szczeniąt, można jej w ciągu pierwszych 24-48 godzin po fakcie, podać lekarstwo, które w 95% zapobiega ciąży. Istnieje jednak ryzyko skutków ubocznych i lekarz nas o tym uprzedzi. Jeśli znów chcemy rozmnażać tę sukę, to lepiej jest pozwolić jej mieć małe, nawet jeśli będą mieszańcami.

Zdecydowanie się na szczenięta

Dostarcza radości, ale powinno być poważnie przemyślane. Nie będzie to intratne finansowo, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę pracę, kłopoty oraz koszt żywienia i opłat lekarskich.
Nieodpowiedzialni hodowcy decydują się na zbyt wiele nie chcianych szczeniąt. Musimy mieć pewność, że nasze będziemy mogli sprzedać za „odpowiednią” sumę, zanim zabierzemy sukę do samca. Moralnie niesłuszne jest liczenie na to, że sprzedając szczenięta tanio łatwo się ich pozbędziemy. Zwiększamy tylko liczbę nie chcianych psów, które wciąż zapełniają schroniska dla zwierząt.
Hodowla ze słabego materiału nie przynosi nikomu nic dobrego. Potomstwo może być tak słabowite, że trzeba je będzie uśpić z powodu wad rozwojwych odziedziczonych po rodzicach. Istnieje pogląd, że wykorzystanie słabszego materiału rodzicielskiego utrzymuje różnorodność w rasie i szerszy „bank genów”, ale daje to tylko więcej nie chcianych psów.

Dojrzałość hodowlana suki
Ciąża i poród powodują duże zmiany fizjologiczne w organizmie suki i powinna być ona w pełni dojrzała. Wzrost kości młodej suki zostaje zakończony w wieku 10-12 miesięcy, a u większych ras rozwój mięśni kończy się jeszcze później. Najlepiej, aby suka miała jedną normalną „ruję” zanim zdecydujemy się na szczenięta – większe są wtedy szanse na dorodne, zdrowe młode. Samice psów w naturze parzą się przy pierwszej rui. Zwykle zachodzą w ciążę, a jej częstym wynikiem są szczenięta, które umierają, ponieważ suka nie jest wystarczająco silna, aby je wychować.

Steryliacja i kastacja psów

Z jakiegoś powodu może być potrzebna sterylizacja suki. Jest to jeden ze sposobów zapobiegania nie chcianej ciąży i polega na usunięciu jajników oraz macicy. Chociaż jest to rutynowa operacja, wymaga znacznych umiejętności chirurgicznych. Lekarze nie lubią jej przeprowadzać na otyłych sukach – operacja trwa dłużej i istnieje większe ryzyko powikłań. Musimy więc posłuchać
lekarza, jeśli przed zabiegiem zaleci dietę. Kastracja psa polega na usunięciu obu jąder, eliminując w ten sposób źródło plemników. Właściciele psa decydują się na to, aby zapobiec włóczeniu się psa, ale ta operacja może zmienić jego charakter. Czasem rozwiązuje problem zbytniej agresywności, ale należy się dobrze zastanowić, czy jest to naprawdę potrzebne.

Układ rozrodczy psów

W odróżnieniu od samca kota, psa łatwo odróżnić od suki — dzięki prąciu zwisającemu w napletku wzdłuż dolnej części brzucha. W mosznie, która zwisa między i za tylnymi nogami, widoczne są także dwa jądra. Narządy płciowe suki znajdują się wewnątrz ciała.

Samiec psa
Jądra składają się z wielu spiralnych kanałów, które produkują plemniki przechowywane w najądrzach. Produkcja plemników zaczyna się w okresie dojrzewania i trwa przez całe życie psa, chociaż zmniejsza się z wiekiem oraz w wyniku chorób. Wspólnym ujściem dla moczu z pęcherza i spermy (plemniki zawieszone w wydzielinie współdziałających gruczołów) jest cewka moczowa. Prowadzi ona z pęcherza przez prącie. Rozwój płciowy psa Jądra rozwijają się u nie narodzonego szczeniaka i są połączone z moszną wiązadłem. W miarę jak szczeniak rośnie wiązadło ściąga się, przez co jądra schodzą przez kanał pachwinowy do moszny. Powinny zejść w pełni w ciągu dwóch pierwszych tygodni życia. Na tym etapie można je często wyczuć. W miarę, jak szczeniak rośnie tłuszcz w mosznie utrudnia ich wyczucie aż do ukończenia 4 miesięcy życia. Jeśli oba jądra nie zeszły, jest to wnętrostwo.

Suka
Na zewnątrz widoczny jest srom, znajdujący się pod odbytem. Wewnątrz brzucha umieszczone są dwa jajniki o średnicy około 1,5 cm każdy. Zwisają one z górnego sklepienia jamy brzusznej w pobliżu nerek. Są one otoczone torebką tłuszczową – lejkiem będącym częścią jajowodu, którym komórki jajowe, wyprodukowane w jajnikach, wędrują do macicy. Macica składa się z dwóch rogów i trzonu. Jeden jajnik przypada na jeden róg macicy. Między macicą a pochwą znajduje się umięśniony odcinek o grubych ściankach, zwany szyjką macicy. Otwiera się ona tylko w czasie cieczki i porodu. Do pochwy prowadzi przedsionek, którego ściany tworzą srom. Na granicy przedsionka i pochwy znajduje się ujście moczowodow (cewka moczowa).

Wstęp do genetyki psa

Podstawową jednostką wszelkiego życia od jednokomórkowej bakterii do człowieka jest komórka. Pies składa się z tych samych cegiełek – komórek, zorganizowanych w unikatowe jednostki – osobniki. Poza komórkami płciowymi wszystkie mają ten sam zestaw instrukcji, gdyż powstały z takiej samej zapłodnionej komórki jajowej. Istrukcje te umożliwiają komórkom zorganizowanie się w organizm na wiele różnych, ale skoordynowanych sposobów.
Wewnątrz każdej komórki znajduje się cytoplazma – złożona mieszanina struktur biochemicznych. W jej centrum jest „centrum dowodzenia” – jądro zawierające „projekt” budowy psa.
Geny i chromosomy
Informacje potrzebne do stworzenia tej niezwykle złożonej organizacji są przenoszone przez struktury zawarte w jądrze, zwane chromosomami. Można je sobie wyobrazić jako sznurki różnokolorowych koralików.
Ogólnie mówiąc — poszczególne koraliki to geny. Geny działają pojedynczo lub razem, kontrolując wszystkie aspekty budowy i funkcjonowania ciała: to kolor włosów i oczu, wzrost kości czy krzepliwość krwi. Niestety, geny są także odpowiedzialne za wiele psich chorób i zaburzeń rozwojowych. Pies ma 78 chromosomów, ułożonych w 39 par, zawierających „projekt” psa.

Splątana sierść psa

Lekko splątane włosy najlepiej rozplatać, rozczesując je rzadkim grzebieniem, a potem czesać gęstym. Duże kłaki, które nie dają się rozplatać, można po prostu usunąć, wsuwając pod nie grzebień i tnąc nożyczkami tuż nad nim. Jeśli  uważamy, że wygląda to niestarannie, możemy dzielić kłak nożem lub nożyczkami, rozdzielając kawałki i rozczesując je. Szczególna pielęgnacja psów o długiej sierści Jeśli używamy gęstej drucianej szczotki, rękawicy dla psów lub szczotki o krótkich kolcach dla psa o długiej sierści, to prawdopodobnie nie pielęgnujemy go prawidłowo. Okrywa zewnętrzna może wyglądać na gładką, ale podszyt zmieni się w gęste kłaki, jeśli przybory do niego nie dochodzą.
Pies, którego pielęgnowano tylko powierzchownie przez jakiś czas wygląda jak należy, ale nie czuje się dobrze, w końcu wewnętrzna sierść zaplątuje się w podszyt. Na tym etapie jedynym wyjściem jest zgolenie sierści – czasochłonny zabieg, który niepokoi psa. Może zaistnieć potrzeba przeprowadzenia go w lecznicy pod znieczuleniem, co jest kosztowne.
Ogolenie afgana jest szczególnie nieprzyjemne i nie daje się wykonać dokładnie. Sierść może odrastać nawet 18 miesięcy. Może być konieczne leczenie sterydami z powodu krwiaków, powstałych przy oddzielaniu skłaczonej sierści od skóry. Dlatego nie wolno zaniedbywać pielęgnacji psów o długiej sierści. Musimy być pewni, że używamy odpowiednich przyborów i stosujemy właściwe techniki.

Kąpiel psa

Nie ma prostej odpowiedzi na pytanie: „Jak często kąpać psa?”. Brudny lub brzydko pachnący pies wymaga kąpieli, chociaż niewielka ilość brudu może być usuwana przy szczotkowaniu. Wiele psów potrzebuje częstych kąpieli w lecie, inne regularnie co miesiąc, ale mało które częściej. Skóra niektórych psów, zwłaszcza szkockich terierów, staje się brudna przez nagromadzenie łupieżu. Mogą one potrzebować kąpieli co 2-4 tygodnie. Gdy łupież staje się problemem, zwracamy się o poradę do lekarza.
Zawsze rozczesujemy psa przed kąpielą, żeby nie powiększać kołtunów. Nigdy nie używamy detergentów czy szarego mydła, skóra wielu psów bardzo źle na nie reaguje. Można używać łagodnego mydła dla ludzi, ale najlepszy jest specjalny szampon dla psów lub dzieci. Woda powinna być ciepła.
Psa można wykąpać w naszej wannie, jeśli ją potem wymyjemy. Dziecięca wanienka jest idealna dla małego psa – można ją umieścić na wygodnej wysokości w domu lub na zewnątrz. Dla dużych psów można wykorzystać basenik dla dzieci, ale trzeba uważać, aby pazury psa nie przebiły go. Gumowa wycieraczka zapobiega przedziurawieniu basenika i ślizganiu się psa. Jeśli pies się pośliźnie, może wpaść w panikę i zachlapać cały pokój.
Suchy szampon
Jest doskonały dla szybkiego mycia, ale nie wystarcza dla naprawdę brudnego psa. Suchy szampon jest proszkiem do usuwania nadmiaru tłuszczu z sierści (która może być trochę brudna i mieć przykry zapach). Rozjaśnia to kolor sierści, a talk z szamponem podkreśla wszystkie białe części. Pokrywamy sierść proszkiem i szczotkujemy ją. Sierść może nastroszyć się przez naelektryzowanie, więc nie należy pogarszać sprawy szczotką z tworzywa sztucznego.